Je ‘Kritische IK’ en Zelfacceptatie

Herken je dit, een kritisch stemmetje in je hoofd dat tegen je spreekt: “Waarom reageer ik niet zus of zo…? Had ik dat niet moeten snappen… /weten … /zien…? Kan ik wel maken dat…? Mag ik dit wel voelen?” En ga zo maar door.

Innerlijke dialogen. Dat doen we allemaal. Maar in welke mate, en hoe helpen ze? Of misschien wel: hoe ondermijnen ze?

 

Mensen die zichzelf kunnen accepteren zoals ze zijn, zijn minder gevoelig voor depressies, hebben minder last van irrationele overtuigingen en kunnen beter omgaan met kritiek. Zelfacceptatie draagt bij aan een tevreden leven ! Toch blijkt dat maar weinig mensen vinden dat ze aardig voor zichzelf zijn en dat ze zichzelf prima vinden zoals ze zijn. Hoe komt dat nu?

 

Je ‘kritische ik’

Veel mensen worstelen met de vraag of ze wel goed genoeg zijn. Bij iedereen duikt in kwetsbare situaties weer een kritische stem op.

Waar al deze innerlijke dialogen uiteindelijk over gaan is de vraag: Kan ik mezelf accepteren zoals ik ben? Met alle leuke en minder leuke, sterke of mooie, handige of onhandige eigenschappen. Met dat onzekere kantje, dat korte lontje of die scheve neus.

Naar buiten toe stoppen we die minder leuke kanten liever weg, en van binnen straffen we onszelf erop af: “Kun je nu nooit eens leuk reageren op een grapje? Kun je nu nog steeds niet spreken voor een groep? Wordt je nu nog steeds zenuwachtig voor … ?” Etc.

Dat we moeite hebben met zelfacceptatie komt doordat we zo ontzettend graag door anderen geaccepteerd willen worden. Vanuit overlevering is het namelijk nodig geweest om ergens bij te horen. Alert zijn om ‘niet buiten de groep te vallen’ is zo’n diep gewortelde basisbehoefte, dat het heel bedreigend kan voelen om afgewezen te worden vanwege de minder fraaie kanten.

Cultuur

Wat het allemaal nog lastiger maakt, is dat je op Social Media kunt zien hoe ‘een ander alles zo geweldig voor elkaar heeft’. De westerse cultuur en de manier van hoe we zijn opgevoed werkt dit in de hand.

Als een kind ervaart dat de mate waarin liefde gegeven wordt afhankelijk is van de mate waarin voldaan wordt aan verwachtingen, is de kans groter dat het zichzelf beoordeelt in termen van ‘waarde’.”

Wordt/werd er onvoorwaardelijk van je gehouden, of heb je het gevoel dat je vooral aandacht en complimentjes ontvangt/ontving als je hard had gewerkt, goede cijfers had gehaald, behulpzaam was, netjes op je stoel bleef zitten en je mond hield, je gezinsleven op orde hebt of een mooi carrière pad volgt (in de ogen van de ander)?

Zelfacceptatie

Wie leert om milder met zichzelf te zijn, inziet dat niemand perfect is en wie zichzelf met al zijn onhebbelijkheden kan accepteren, kan zichzelf ook makkelijker aan anderen laten zien zoals hij is. Dat kan heel spannend zijn, je kwetsbare kant laten zien. Maar het maakt je menselijker en toegankelijker: “Hee, dat heb ik ook…”. Waardoor je je beter kunt verbinden met anderen en anderen met jou.

Stop dus met ‘jezelf fixen’, om te voldoen aan een beeld dat je jezelf hebt opgelegd of die je door anderen hebt laten opleggen !

Zelfacceptatie gaat er niet over de houding “dit is wie ik ben en je doet het er maar mee”, maar het is dat je van jezelf houdt inclusief alles waar je nog niet zo goed in bent. Het is een bewust wording van waaruit je nieuwe keuzes kunt maken, kunt groeien en kunt omgaan met dingen die nog niet zo lekker lopen.

 

OPDRACHT

Ga eens bij jezelf na wat je doet of denkt, en waarom? Ben je tevreden of niet?

En als je wilt veranderen, wil je dat dan omdat anderen een oordeel over je hebben of veroordeel je jezelf? Of komt de wens voort uit jouw waarden of normen, dus wat je belangrijk vindt in het leven? En hoe draagt die verandering positief bij aan jou en jouw omgeving?

 

1. Zelfacceptatie

Nu je hebt gelezen dat oordelen (van jezelf en van anderen) veel bepaalt van hoe je de dingen doet. Ga het volgende dan eens voor jezelf na:

1. Innerlijk dialoog (positief en negatief)

  • Wanneer heb je dat?
  • Wat zeg je dan tegen jezelf?
  • Wat is het effect/gevolg hiervan?

2. Acceptatie

  • Wat accepteer ik van mezelf?
  • Wat accepteer ik niet van mezelf?
  • Wat zou ik willen veranderen en waarom?

 

2. Waarden

Doe de volgende oefening om te bepalen wat je belangrijk vindt, wat jouw waarden zijn:

Stel je mag voor een Inspiratie-dag organiseren voor jezelf. Er is geen limiet in tijd of geld. Je kunt er helemaal op los fantaseren. Je mag hiervoor een aantal mensen uitnodigen. Mensen die voor jou een inspiratie zijn, waar je tegenop kijkt, die je bewondert, die je respecteert. Dat kan een familielid of vriend zijn, een beroemdheid of een personage uit een boek. Aan jou de keuze.

  • Wie zou je kiezen?
  • Wat bewonder je aan deze persoon? Wat inspireert je? (Het gaat er hierbij om hoe jij dit ervaart.)
  • Lees eens door wat je hebt opgeschreven: welke woorden vallen je op?

 

Hulp nodig bij het vinden en leren omgaan met ´de kritische stem in je hoofd´? Kijk dan eens op mijn website wat ik voor jou kan betekenen.

 

Geïnspireerd op een artikel uit Psychology Magazine.

2 thoughts on “Je ‘Kritische IK’ en Zelfacceptatie

  1. Wat nu als je hart ingeeft om een moeilijke beslissing te nemen en er wordt gevolg aan gegeven en toch krijg je spijt, wroeging. Je weet diep in je hart dat het de juiste beslissing was dwars door het rationele en de schreeuwerige stemmetjes.

    1. Dag Winnifred.
      Ik heb een aantal reacties op het artikel mogen ontvangen. Je bent dus niet de enige die er iets uit herkent!
      Het nemen van een moeilijke beslissing is een heel dappere stap. Hoe je dit doet en hoe je je hier vervolgens bij voelt is echter weer iets anders: het leven is één groot leerproces.
      Wat maakt het dat je je, na je keuze, toch nog onzeker voelt? Niet op jezelf vertrouwd? Of dat ‘dat stemmetje’ zo hard klinkt?
      Een bekende spreuk is: “Volg je hart, want dat klopt!”. Misschien sterkt dat je? En als je meer ondersteuning nodig hebt, mag je altijd bij mij langs komen.
      Groetjes Jessica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *